U nekim od najstarijih pronađenih zapisa naselje Liplje se prvi put pominje 1273 god. drugi pisani trag datira iz 1615 god. to je dokument koji opisuje stradanje istoimenog manastira Liplje u katastrofalnoj vremenskoj nepogodi u kojoj je stadalo 10 monaha i 4 đaka u naletu klizista i nabujale rijeke sa planine Borja o mogucoj steti i stradanju u samom selu nema informacija ali i ova je strasna. O ovome svjedoči monah Danilo zapisom u knjizi iz 1616 god. koja se nalazi u manastiru Orahovica u Slavoniji HR.
U Austro-Turskom ratu 1696 god. Turci su prilikom povlačenja preko ovih krajeva za sobom ostavljali spaljena i opljačkana sela, tako da je isutu sudbinu sa selom podijelio i manastir koji je do temelja spaljen i opljačkan. U narednih nekoliko vijekova selo je imalo mirniju istoriju sve do početka drugog svjetskog rata, ni sami nijemci nas nisu poštedjeli od razaranja zbog saradnje sa četnicima selo je bilo osudjeno na bombardovanje od strane njemačke avijacije tako da je i sam manastir bio oštećen i porušen. 5.januara.1944 god. u Lipljanskom zaseoku Kovačevici se odigrala bitka između 14 srednjobosanske brigade i 12 slavonske brigade u kojoj je teško ranjen Mladen Stojanović. I na istom mjestu je 1988 god. podignut spomenik u čast poginulih boraca partizanske jedinice.
U zadnjem ratnom sukobu selo je bilo izvan ratnih dešavanja ali se nažalost nisu mogle izbjeći ljudske žrtve. Porodice poginulih, mještani sela, boračka organizacija su poginulim borcima podigli spomen ploču u znak sjećanja na njihova djela i doprinos stvaranju Republike Srpske.
Selo je imalo područnu osmogodišnju školu, Mjesnu kancelariju, Poštu, Ambulantu i do početka ratnih dešavanja 1992 god. redovnu autobusku liniju Liplje-Banja Luka svakodnevno. U mjestu je poslovalo nekoliko privatnih radnji: prodavnice, kafe bar, stolarske radnje, nažalost neke razvijenije industrije nije bilo jer je samo mjesto bilo kažnjeno od Saveza Komunista Jugoslavije jer su za vrijeme drugog svjetskog rata pomagali četnike. U periodu posle prvog svjetskog rata je izgradjena uskotračna pruga prema Ukrini koja je služila za odvoz uglja i drvenih trupaca. Jos jedan paradoks se desio pedesetih godina kada je kompletno selo koje je pripadalo srezu Kotor Varoš podijeljeno na dva dijela Gornje i Donje Liplje prvo je pripojeno opštini Teslić a drugo ostalo u sklopu opštine Kotor Varos. Samim tim je selu nanesena nepopravljiva šteta od koje su korist imale samo opštine jer su nekontrolisano sjekli šumu i izvozili je iz ovih krajeva a da se nisu potrudili da u mjestu naprave pilanu i tako zaposle lokalno stanovništvo i odvoze finalne proizvode. Ako se uzme u obzir da su ova dva podeljena sela po popisu komunističke Jugoslavije iz 1971 god. imali statistiku stanovništava:
Broj stanovnika: 2069 (100%), Srba 2054 (oko 99%), Hrvata 2 (0,198%), Crnogorci 2 (0,198%) i 11(1,079%) onih koji su se izjašnjavali kao ostali. U poslednjih 20 godina broj stanovnika je u konstantnom opadanju tako da u vrijeme pisanja ovog teksta nemamo prave i pouzdane informacije o stanju i broju stanovnika sela. Jedno je sigurno svi koji su otisli otišli su sa razlogom zbog posla i za boljim životom tako da iz samog sela imamo skolovane ljude svuda po belome svetu na raznim funkcijama: Vojska, Policija, Direktori, Doktori, IT tehnicari, Moreplovci, Vlasnici hotela i restorana, odlične građevinare i zanatlije koji se trude da ostvare ono sto nisu mogli u svom rodnom kraju zbog nemara i neodgovornosti vlasti i drzave, nadamo se da zive u nadi da se jednog dana vrate svome rodnome zavičaju.
text:lipljak
