Manastir Liplje je pravoslavno svetilište koje se nalazi u istoimenom selu podno planine Borja na uzvisenju pored ušća rijeke Bistrice i Mlječanice. Teritorijalno pripada opštini Teslić a parohiji Banjaličkoj kako gravitira između više opstina: Teslić, Kotor Varoš, Čelinac te regije Banjaluka i Doboj od kojih je udaljen oko 60 km svakodnevno ga posjećuje veliki broj vjernika.
Sama istorija manastira je jako nedorečena zbog burne prošlosti i mnogobrojnih stradanja koja su zadesila ovu svetinju veliki broj pisanih dokaza je uništen. Sam postanak manastira se vezuje za 1219 god. kao zadužbina Svetog Save kako je navedeno u zapisu pri provoj obnovi vršenoj 1867-1879 god. Neki od pisanih dokaza o postojanju ovog manastira se nalaze u Kruševskom pomeniku iz 15 vijeka. Danas se prilično sigurno može tvrditi prema rečima Justina Ćelijskog da je manastir zadužbina kralja Dragutina iz 13 veka. Veliki broj pisanih knjiga i dokumenata je izgubljen u katastrofalnoj poplavi 1615 god. koja je pogodila svetinju, u naletu bujice sa planine Borja je stradao manastir sa sveštenstvom i kompletnom imovinom,tako u svojoj knjizi iz 1616 godine opisuje stavično stradanje monah Danilo.
Tada je manastir obnovljen par stotina metara nize na malom uzvišenju i ušću rijeke Bistrice i Mlječanice gdje stoji do dana današnjeg. Sledeća nevolja je zadesila manastir 1696 god. kada su Turci bježeći od Austrougara ostavljali spaljena i opljačkana sela i svetinje za sobom, to svjedoci Stefan Ravničanin zapisom u srbulji manastria Stuplje. Posle toga manastir skoro 200 god. ostaje napušten ali se narod i sveštenstvo okupljali na porušenim zidinama i posjećivali ovo sveto mjesto. Godine 1746 manastir je ponovo osvećen od strane nadvladike Gavrila, koji je osveštao Jevanđelje i antimis baš za ovaj manastir. Obnova je vršena u 19 vijeku 1858 god. a za dozvolu se išlo čak do sultana kome je plaćeno 1700 dukata za odobrenje, radovi na obnovi su završeni 1879 god. Radovima su rukovodili sveštenici pop Kosta Dušanić, pop risto Jungić, pop Stojan Stanković i jedan lipljanski težak Ilija Vuković. Manastir je prvobitno bio posvećen Sv.Nikoli ali posle obnove posvećen Blagovještenju Presvete Bogorodice.
1922 uz sam manastir je dozidan zvonik pa je tako imao ulogu parohijske crkve sve do 1965 god. kad je opet počeo djelovati kao manastir. Prvo vece obnavljanje i unutaršnje uređenje je urađeno 1984 god. kada je uklonjen dozidani zvonik i napravljen novi. 5.avgusta 1984 god obavljeno je osvećenje od strane episkopa dalmatinskog Nikolaja, episkopa zvorničko-tuzlanskog Vasilija i episkopa banjalučkog Jefrema uz sasluženje vise sveštenika i preko deset hiljada vjernika. kum obnovljenog manastira je bio Svetislav Gavrić sa suprugom Nevenkom i sinom Nedeljkom iz Liplja. Od tada se nastavilo sa gradnjom svih pratećih objekata, Konaka, Biblioteke, Velike sale, samog zida i ograde koja okruzuje manastir.
Manastirski konak je osveštan 9.avgusta 1998 god. od strane patrijarha srpskog Pavla. Danas bratstvo manastira čine namjesnik otac Teofan, nekoliko monaha, monahinja Fevronija i poslušnik.
text:lipljak